Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Geo Poulidis
    Geo Poulidis

    Η ευτυχία του να είσαι Ολυμπιακός (Olympiacos-Partizan 98-94, 19.10.23)

    ed9394d5f8.jpeg.3a1755ad1b25e9103cccb63d1e21d47b.jpeg

    Σε ένα απόλυτο μπασκετικό δράμα από τα παλιά, ο Θρύλος επικράτησε όπως είδαμε στην παράταση με 98-94 της Παρτιζάν του Ομπράντοβιτς και ισορρόπησε στο 2-2 στη βαθμολογία. Η αρμάδα του Σκακιστή πήρε χρόνο για να ανασυνταχθεί αφού στη λίστα των τραυματιών ξαφνικά προστέθηκαν και οι Μπραζντέικις και Σίκμα, έδιωξε το άγχος αλλά ύψωσε και το επιβλητικό ανάστημα μιας μεγάλης ομάδας που όταν θα έρθει η ώρα, θα είναι έτοιμη για όλα. Υπό μια συνθήκη (στο ΥΓ1). Ακολουθούν 2 ματς φωτιά με Εφές και Φενέρ μετά από τα οποία (ίσως) έχουμε το πρώτο αξιόπιστο δείγμα γραφής. 

    Ο Ολυμπιακός έκανε πολύ καλό ξεκίνημα, άφησε πίσω του το Μιλάνο, ανέβασε ρυθμούς στην επίθεση και θα είχε καθαρίσει το ματς νωρίτερα αν δεν έκανε εύκολα λάθη στην άμυνα με αλλαγές που δοκίμασε ο Μπαρτζώκας στα πρώτα δυο δεκάλεπτα, κρατώντας ουσιαστικά την ομάδα με τα μαύρα στο ματς.  Οι Σέρβοι ωστόσο φάνηκε από την αρχή ότι δεν είχαν λύσεις απέναντι στο...διαστημικό Μίλου (16π. 7ρ. 10 κερδισμένα φάουλ, 12/14 βολές σε μόλις 25’) και από νωρίς άρχισαν να φθείρονται με φάουλ, πράγμα που τελικά θα αποδειχτεί καθοριστικό. Οι 49 πόντοι στο ημίχρονο ήταν μόλις 4 λιγότεροι από όσους είχαμε βάλει στο Μιλάνο σε ολόκληρο το ματς! Παρόλα αυτά στο τρίτο δεκάλεπτο, η ομάδα...έμεινε στα αποδυτήρια και δεν μπόρεσε να βρει ρυθμό κυρίως στην άμυνα απέναντι στα pop out της Παρτιζάν που έβγαλαν πολλές φορές ανοιχτά σουτ για τον εξαιρετικό Σμάιλαγκιτς και τον παλιό γνώριμο του ΣΕΦ, Ζακ Λεντέι. Η ομάδα του Βελιγραδίου έτρεξε ένα επί μέρους 20-2 και βρέθηκε να προηγείται και με 14 πόντους στο 28'. Η στατιστική μας δεν μπορεί να αντικατροπτρίσει τι ακριβώς συνέβη από κει και πέρα, γιατί καρδιά και refuse to lose νοοτροπία πήραν το πάνω χέρι και ανέτρεψαν μια συνθήκη που είχε φανεί να στραβώνει σε βάρος μας οριστικά. 

    Καταρχάς, η επιμονή του Μελιτζάνα να παίζει συνέχεια under τους Γκος και Γουόκαπ που δεν ήταν σε μέρα στο σκοράρισμα, διαβάστηκε από το Σκακιστή, πήγαμε με 3 κοντούς και το (συγκλονιστικό) Παπ τεσσάρι για να ανοίξει το γήπεδο και να ακουμπάει η μπάλα στους Μίλου και Φαλ. Αν και ο Γάλλος ακόμα δεν έχει βρει ρυθμό, συνέβαλε τα μάλλα στη φθορά των ψηλών της Παρτιζάν. Η επιλογή σε όλες τις close out από κει και πέρα ήταν να πηγαίνει η μπάλα χαμηλά εκεί που οι Σέρβοι ήταν αναγκασμένοι να κλείσουν τους τεράστιους ψηλούς μας. Το ματς όμως δεν το πήραν μόνοι τους οι ψηλοί. Το πήρε ο Λάρι που όταν θυμάται να παίζει με μυαλό στην άμυνα, του βγαίνουν και οι επιθέσεις. Με ένα αδιανόητο επιθετικό κρεσέντο και απόλυτη αυτοσυγκέντρωση στις βολές, πήρε την ομάδα στην πλάτη του και με 19π., 3ρ. και 3κλ. σε 22’ άλλαξε τη ροή του αγώνα σε ένα σημείο που είχε στραβώσει επικίνδυνα. Στο 1:35 πριν το τέλος του 3ου δεκαλέπτου, είμασταν στο -12, ο Γκος πήγε σε διείσδυση αλλά αστόχησε. Ο Λάρι ήταν κοντά και με tip in νίκησε την άμυνα του Λεντέι και μείωσε στους 10 βγάζοντας μια κραυγή: την κραυγή του πολεμιστή που θα αφήσει στο παρκέ ιδρώτα και αίμα, που θα πουλήσει ακριβά το τομάρι του. 

    Αν δεν ήταν η αμνησία της άμυνας του Γκος που ξεχνάει να κάνει φάουλ στα 6" πριν τη λήξη της κανονικής διάρκειας, το ματς θα είχε τελειώσει χωρίς παράταση. Η εξωπραγματική άμυνα που έπαιξε, τον κατά τα άλλα φοβερό Πάντερ, ο Γουόκαπ 1 λεπτό πριν το τέλος, αναγκάζοντας τον να κάνει μπρος πίσω και μάλιστα χωρίς...παπούτσι, είναι η επιτομή της άμυνας στο χειριστή αφού έχουν σπάσει όλα τα σκριν (στο 4ο δεκάλεπτο δεν πήγαμε σε φλατ άμυνες με αλλαγές για να περιορίσουμε τα σουτ των ψηλων της Παρτιζάν από μέση και μακρινή απόσταση). 

    Δεν ξέρω αν πραγματικά έχουμε καταλάβει τι ζούμε στον Ολυμπιακό τα 2,5 τελευταία χρόνια. Μια ομάδα πρότυπο για τα σύγχρονα δεδομένα και τον ανταγωνισμό, με τον καλύτερο προπονητή στην Ευρώπη, συχνά με πολύ όμορφο μπάσκετ. Χωρίς ευρωπαϊκή κούπα για μισό σουτ, αλλά με φάιναλ φορ στα μπαγκάζια μας και με το μισητό αντίπαλο στο 18-1 μόνιμα ισοπεδωμένο, με το Μέχρι Τέλους σημαία για την επόμενη δεκαετία. Και με πολλούς από εμάς να θεωρούμε αυτό σαν κάτι το δεδομένο, το φυσικό και κυρίως σαν κάτι το παντοτινό. Αδερφέ, δεν είναι παντοτινό. Μπορεί να τελειώσει ξαφνικά και θα σκέφτεσαι αυτό που έζησες δυο χρόνια τώρα σαν ένα μακρινό όνειρο. 

    ΥΓ1. Θέλουμε ενίσχυση, αν θέλουμε να πάμε μακριά. Έχω την αίσθηση ότι οι τραυματισμοί θα μας απασχολήσουν συχνά φέτος, ελέω η έλλειψη προετοιμασίας κυρίως. Χρειαζόμαστε αθλητικότητα στο 4-5 αλλά και κάτι στο 1-2. Αν δεν ενισχυθούμε, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να πάμε Βερολίνο το Μάιο. 
    ΥΓ2. Θεωρώ ότι ο Κάνααν κάνει καλά όταν σουτάρει στον αιφνιδιασμό για 3, ενώ είμαστε 3vs2 και είναι άδικη η κατσάδα του Μπαρτζώκα. Μπορεί το σουτ να μη μπήκε, όμως έτσι είναι οι παίχτες ηγέτες και πρέπει να τους αφήνεις να ξεδιπλώνουν ταλέντο απλόχερα. Μετά από την κατσάδα ο Κάνααν δεν ξαναπήρε σουτ... 
    ΥΓ3. Η ομάδα δεν προπονείται. Έπαιξε 4 ματς σε 7 μέρες χωρίς προπόνηση, δηλαδή χωρίς να έχουν δουλέψει οι αυτοματισμοί, τα σχήματα και τα συστήματα. Το να την κρίνουμε με...τελεσίδικα φιρμάνια υπό αυτή τη συνθήκη, είναι τουλάχιστον άδικο. 
    ΥΓ4. Όπως έγραψα και στο τσατ, η διαιτησία του Πατερνικό και της παρέας του ήταν καλή και στάθηκε στο ύψος του ματς συνολικά. Έκαναν 3 μεγάλα λάθη, 2 από τα οποία ήταν καθοριστικά, ένα υπερ μας και ένα κατά. Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε όλοι, είναι ότι σε ένα ματς με 53 φάουλ (31-22 υπερ μας) έχει παιχτεί απίστευτο μπασκετικό ξύλο και το διαιτητικό λάθος είναι σχεδόν αναγκαίο κακό, χωρίς ασφαλώς να υπάρχει πρόθεση από τους διαιτητές. Επειδή βλέπω σχεδόν όλα τα ματς, παρατηρώ φέτος μια αύξηση των επαφών στα όρια του φάουλ, για τις οποίες εν γένει οι διαιτητές δεν μου φαίνονται έτοιμοι. Οψόμεθα...

    @Admins@Μέλη @Βετεράνοι

     

    Σχόλια Μελών

    Recommended Comments

    • Admins
    Παράθεση

    Δεν ξέρω αν πραγματικά έχουμε καταλάβει τι ζούμε στον Ολυμπιακό τα 2,5 τελευταία χρόνια. Μια ομάδα πρότυπο για τα σύγχρονα δεδομένα και τον ανταγωνισμό, με τον καλύτερο προπονητή στην Ευρώπη, συχνά με πολύ όμορφο μπάσκετ. Χωρίς ευρωπαϊκή κούπα για μισό σουτ, αλλά με φάιναλ φορ στα μπαγκάζια μας και με το μισητό αντίπαλο στο 18-1

    πόσο δίκιο έχεις Πουλ!! Στην αγαπημένη μου σειρά The Office, υπάρχει κάποια στιγμή ο διάλογος: I wish we knew when the "good old days"really happen, so we can enjoy them rather than looking back to them

    Νομίζω ότι με τον ερχομό Μπαρτζώκα, αρχές του 2020 ζούμε ακριβώς "τα καλά τα χρόνια, τα παλιά" τα οποία θα μνημονεύουμε στο (πολύ μακρινό, ελπίζω) μέλλον. ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι δεδομένο, ειδικά σε τόοοοσο ανταγωνιστικό περιβάλλον.

    Παράθεση

    Έκαναν 3 μεγάλα λάθη, 2 από τα οποία ήταν καθοριστικά, ένα υπερ μας και ένα κατά.

    Μπορείς να μας τα παραθέσεις?

    Επίσης, μπορείς να μου εξηγήσεις, η κίνηση-γάντζος που κάνει ο Fall, όταν περιστρέφεται γύρω από τον αντίπαλο center, πότε είναι φάουλ και πότε δεν είναι?
    Πέρυσι τον Παπαγιάννη, τον είχε ταράξει με αυτό το play! Προχθές,σε πολύ κρίσιμο σημείο, ο βαρκελονέζος το σφύριξε επιθετικό φάουλ. Ρίξε λίγο φως.

    • Το λάτρεψα! 1
    • Σε ευχαριστώ 1
    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins

    @Nico7 αντιγράφω από το τσατ:

    Καλημέρα, ξαναείδα το ματς. Πριν τελειώσω το άρθρο (μου έχει βγει το λάδι 😄) κάνω εδώ μια σύντομη αναφορά στη διαιτησία λεγοντας ευθύς εξαρχής ότι σε ένα πολύ δύσκολο ματς με πολύ μπασκετικό ξύλο και από τις δυο ομαδες, οι διαιτητές κράτησαν τον έλεγχο και ήταν στο ύψος των περιστάσεων. @Nico Frantzis τα σοβαρά λάθη ειναι τα ακόλουθα: 
    1. Φάουλ στο Λούντζη στο δεύτερο δεκάλεπτο σε διείσδυση, ξεκαθαρα ο Αβραμοβιτς του παίρνει το χέρι. 
    2. Το αντιαθλητικό στον Παπανικολάου έπρεπε να δοθεί. Καταλαβαίνω ότι θεώρησαν την κίνηση με το χέρι τυχαία αλλά ειναι ένα χτύπημα στο πρόσωπο με τεράστιο αβαντάζ. Δυστυχως δεν το είδαν στην κανονική ροή του αγώνα, γιατί αν το είχαν δει θα είχαν δώσει απλό επιθετικό, πράγμα που δεν μπορούν να κάνουν από τη στιγμή που πάνε στο βίντεο για physical altercation. Δηλαδή η μόνη πιθανότητα που είχαν ήταν ή αντιαθλητικό ή τίποτα. 
    3. Φάουλ στο Σμάιλαγκιτς από το Λάρι στο ριμπάουντ στο τέλος της κανονικής διαρκείας του ματς που δεν σφυριχτηκε, το οποίο μάλιστα χρεώθηκε ο Σέρβος και ήταν και το 5ο του φάουλ. 
    Σωστές οι αποφάσεις στο επιθετικό του Φαλ (δεν είναι όπως αυτά που κάνει στην Ελλάδα, είναι ξεκάθαρο hooking με πλεονέκτημα, αν απλά ακουμπάς αγκώνα δεν χρεωνεται), σωστό το αντιαθλητικό στον Πίτερς (κριτήριο C3 last defender με επαφή από πίσω ή πλάγια), σωστές όλες οι αποφάσεις για το ποιος έβγαλε τη μπάλα. 
     Όπως βλέπετε, η διαιτησία ήταν καλή. 
    Εμείς ως οπαδοί έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα: αγνοούμε ως επι το πλείστον τους κανονισμούς. Και το να παρασύρεσαι στο γήπεδο μέσα είναι φυσιολογικό, κι εγώ τους εκραζα συνέχεια. Όμως με ψυχρή λογική μετά το ματς, πρέπει να έχεις το κουράγιο να αναγνωρίζεις αυτό που βλέπεις.

    • Μου αρέσει 2
    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins
    10 λεπτά πριν, Nico7 έγραψε:
    12 λεπτά πριν, Nico7 έγραψε:

    Επίσης, μπορείς να μου εξηγήσεις, η κίνηση-γάντζος που κάνει ο Fall, όταν περιστρέφεται γύρω από τον αντίπαλο center, πότε είναι φάουλ και πότε δεν είναι?

    Λοιπόν: ο επιθετικός δεν έχει το δικαίωμα να αποκλείσει την άμυνα προεκτείνοντας το βραχίονα και αγκαλιάζοντας με αυτόν τον αντίπαλο, το λεγόμενο hooking. Είναι ακριβώς αυτό που έκανε ο Φαλ προχτές. Αντίθετα, αυτό που έκανε πέρσι με τον Παπαγιαννη και αυτό που κάνουν πολλοί σεντερ στην Ευρωλίγκα και το ΝΒΑ, είναι να μην εκτείνουν το μπράτσο προς τα έξω, να μην το ανοίγουν δηλαδή, αλλά να χρησιμοποιούν τον αγκώνα διπλωμένο στο ύψος του ωμού για προστασία. Αυτό δεν χρεωνεται ως hooking σε καμία λίγκα του πλανήτη και ο αμυντικός πρέπει να είναι καλός για να διαβάσει γρήγορα την πρόθεση του αντιπάλου να πιβοταρει. Φαίνεται μικρή η διαφορα ανάμεσα σε «ανοιχτό βραχίονα» και «διπλωμένο αγκώνα» αλλά είναι τεράστια, αφού με ανοιχτό μπράτσο που γαντζώνει τον αμυντικό ο επιθετικός αποκτά ένα τεράστιο και αντικανονικό πλεονέκτημα. 

     

    • Μου αρέσει 2
    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins

    Άρα στο replay μιας τέτοιας φάσης, να κοιτάμε τι κάνει το χέρι από τον πήχη και κάτω;
    Στην ουσία αυτού που λές, έτσι το καταλαβαίνω. Πήχης&Παλάμη, δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν

    • Μου αρέσει 1
    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins
    5 λεπτά πριν, Nico7 έγραψε:

    Άρα στο replay μιας τέτοιας φάσης, να κοιτάμε τι κάνει το χέρι από τον πήχη και κάτω;
    Στην ουσία αυτού που λές, έτσι το καταλαβαίνω. Πήχης&Παλάμη, δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν

    Ουσιαστικά έτσι είναι, αν δεις ανοιχτό μπράτσο, θα ακούσεις και σφύριγμα (λογικά)

    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins

    Περιγραφή που ακροβατεί μεταξύ ωμού ρεαλισμού και παραμυθένιας διήγησης. Έχεις σκεφτεί να είσαι αφηγητής σε audio book ή σε podcast?
    Για σκέψου το :)  

    Ο Λάρυ. Ο Λάρυ που όλοι του έχουμε σύρει τα εξ αμάξης -πολλές φορές δικαίως, ακόμα περισσότερες υπερβάλλοντας - και δε σκόνταψε όταν παρακολουθούσαμε το παιχνίδι με κομμένη την ανάσα εμείς. Κάθε φορά που κάνει μεγάλη εμφάνιση αυτό το παιδί πραγματικά χαίρομαι να μας (με, πρωτίστως) διαψεύδει και μου θυμίζει εμβληματικό κομμάτι του dna του μπασκετικού Ολυμπιακού: αυτό της αυταπάρνησης, το die hard. Μεγαλώνει η βαρύτητα της συνεισφοράς του στις μεγάλες μας στιγμές πράγμα καθόλου αμελητέο.

    Παρ όλα αυτά όπως είναι η ομάδα τώρα, καλείται να αναλάβει μεγαλύτερες ευθύνες και περισσότερο χρόνο όπως και άλλοι παλιότεροι παίχτες και δείχνει να δυσκολεύεται - όχι άδικα. Πολλές από τις φετινές συνθήκες οι οποίες μας επηρέασαν δε σχετίζονται ευθέως με τη διοίκηση και δε θα μπορούσαν να αποφευχθούν (κούραση από το παγκόσμιο, επίπεδα προετοιμασίας, στατική αγορά και δη στους forwards με εμπειρία, κλπ). Όπως όλοι, ελπίζω ότι είναι ειδικές συνθήκες αλλά πραγματικά αν δεν ενισχυθούμε θα πρέπει να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας πρωτίστως για να μη χαθεί το νόημα που είναι αυτό ακριβώς που γράφεις, ότι είναι εκπληκτικό και δεν είναι καθόλου δεδομένο αυτό που βλέπουμε δύο χρόνια.

     

    Υ.Γ. Συμφωνώ για την παρατήρηση σου στο τρίποντο στον αιφνιδιασμό αλλά νομίζω ότι τα ''καντήλια'' που πέφτουν δυσανάλογα έχουν κι ένα ελαφρυντικό. Αυτό που γίνεται στην φάση της διπλής αστοχίας του Κανααν από την ίδια θέση (τρίποντο στον αιφνιδιασμό στις 45 μοίρες, επιθετικό ριμπάουντ, δεύτερο άστοχο τρίποντο από το ίδιο σημείο που καταλήγει σε αιφνιδιασμός και καλάθι για τον αντίπαλο) είναι εκτελεστικό λάθος που πληρώνεται ακριβά σ αυτό το επίπεδο. Σε τόσο οριακά παιχνίδια σου κοστίζει αγώνα δηλαδή και η πίεση γι αποτέλεσμα στον Ολυμπιακό είναι μεγάλη, ειδικά με ρεκόρ 1-2 και με αμοντάριστη ομάδα. 

    • Σε ευχαριστώ 1
    Link to comment
    Share on other sites

    Εγώ Γιώργο διαφωνώ με το τρίποντο στον αιφνιδιασμό. Είναι σε σημείο που κυνηγάς να γυρίσεις το μομεντουμ και τον αγώνα, βγαίνεις αιφνιδιασμό 3 vs 1 και αντί να δώσει στους 2 αμαρκαριστους κάτω από το καλάθι σουτάρει αστοχεί και τρώμε καλάθι μετά αν δεν κάνω λάθος. Αν το έκανε σε σημείο που κερδίζουμε με 5-6 και πάμε να ξεφύγουμε όπως τα δύο συνεχόμενα που είπε από πάνω ο Νίκος θα έλεγα οκ. Όταν όμως κυνηγάς να γυρίσεις το ματς πας στα σίγουρα.... Όσο για την ενίσχυση δεν ξέρω πως μπορούν να χωρέσουν 2 παίκτες. Ή θα πάρεις κοντό και θα πάει ο Ιγκι με τον Παπ στο 4 και ο Σακ με τον Λάρι στο 3, ή θα πάρεις 4αρι και θα μείνουν οι υπόλοιποι ως έχουν. Με δύο μεταγραφές θα διαταραχθούν πολύ οι ισορροπίες εκτός αν συνδυαστούν με αποχωρήσεις.

    • Μου αρέσει 1
    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins
    1 ώρα πριν, Panoskara έγραψε:

    Εγώ Γιώργο διαφωνώ με το τρίποντο στον αιφνιδιασμό. Είναι σε σημείο που κυνηγάς να γυρίσεις το μομεντουμ και τον αγώνα, βγαίνεις αιφνιδιασμό 3 vs 1 και αντί να δώσει στους 2 αμαρκαριστους κάτω από το καλάθι σουτάρει αστοχεί και τρώμε καλάθι μετά αν δεν κάνω λάθος. Αν το έκανε σε σημείο που κερδίζουμε με 5-6 και πάμε να ξεφύγουμε όπως τα δύο συνεχόμενα που είπε από πάνω ο Νίκος θα έλεγα οκ. Όταν όμως κυνηγάς να γυρίσεις το ματς πας στα σίγουρα.... Όσο για την ενίσχυση δεν ξέρω πως μπορούν να χωρέσουν 2 παίκτες. Ή θα πάρεις κοντό και θα πάει ο Ιγκι με τον Παπ στο 4 και ο Σακ με τον Λάρι στο 3, ή θα πάρεις 4αρι και θα μείνουν οι υπόλοιποι ως έχουν. Με δύο μεταγραφές θα διαταραχθούν πολύ οι ισορροπίες εκτός αν συνδυαστούν με αποχωρήσεις.

    Σε ευχαριστώ φίλε για το σχόλιο. Σίγουρα ένας προπονητής θέλει καλάθι εκεί, όμως πιστεύω ότι ο οίστρος του παίχτη και η διαίσθηση του είναι ενίοτε πιο σημαντικοί παράγοντες από τα θέλω του προπονητή. @Κώστας Σπανός τι λες; Το έχουνε συζητήσει και στο παρελθόν. 
    Για την ενίσχυση θα τα συζητήσουμε αναλυτικά και την Τετάρτη στο ποντ. Δεν υπάρχει back up, η Ευρωλίγκα δεν βγαίνει με το υπάρχον ρόστερ, εκτός αν δεν ξανατραυματιστεί ποτέ κανένας. Εκτός αν δεχτούμε ότι πάμε σε μεταβατική σεζόν και στόχος είναι μόνο η Ελλάδα. 

    Link to comment
    Share on other sites


×
×
  • Create New...