Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Geo Poulidis
    Geo Poulidis

    Ο Σλούκας και οι κήποι με τα αγάλματα (Fener-Olympiacos 71-72, game 3, 03.05.23)

                 (1).jpg.c28e69299e489fb77924cdf37c53dbb9.jpg

    Έχουν περάσει πολλές ώρες από το μαγικό, αδιανόητο, ηδονικό τρίποντο του Κώστα Σλούκα στη Σινάν Ερντέμ αρένα της Πόλης, και δεν μπορώ να πω ότι έχω ηρεμήσει. Η χτεσινή εμφάνιση του ερυθρόλευκου πόιντ γκαρντ είναι ίσως η πιο σπουδαία της καριέρας του και αυτό που κάνει στο τέλος με το τρίποντο είναι ένα buzzer beater όχι μόνο ενάντια στον ταλαίπωρο Χέιζ-Ντέιβις αλλά είναι και στη μάπα όλων όσων αμπάσκετων τον χλεύασαν μέσα στη σεζόν και δη τον τελευταίο μήνα. Ο Σλούκας πήρε την ομάδα ολόκληρη στην πλάτη του σαν ένας πραγματικός ηγέτης σε ένα πολύ δύσκολο βράδυ, και με 25 πόντους (6/6 διπ. 3/6 τριπ, 4/4 βολές), 4 ριμπάουντ και 6 ασίστ την οδήγησε σε έναν ιστορικό θρίαμβο. Οι μισοί πόντοι μας σχεδόν, πέρασαν από τα χέρια του και τα λόγια πραγματικά σήμερα στερεύουν για αυτόν. Το τρίποντο που μας έστειλε στα ταβάνια και στα πατώματα, μπαίνει δικαιωματικά δίπλα σε ιστορικές στιγμές της ομάδας, όπως το τρίποντο του Πρίντεζη με τη Μπαρτσελόνα το 2015, το πεταχτάρι, τα τρίποντα του Σπανούλη στο ΟΑΚΑ. Και όπως ο Θρύλος V-Span...μαρμάρωσε τα βαζέλια το 2016, έτσι και ο Σλούκας χτες βράδυ έφτιαξε τη δική του συλλογή από αγάλματα στην Πόλη.

    Το ματς δεν διέφερε ιδιαίτερα από ό,τι είχαμε δει στο ΣΕΦ την Παρασκευή. Η Φενέρ έπαιξε εκπληκτική άμυνα πάνω στο Σάσα (17π. 4ρ.), εξουδετέρωσε το Γουόκαπ (2π. 1/8 σουτ) και τον Κάνααν (2π. 2λ.) που δεν μπόρεσαν ποτέ να μπουν στο ματς, αλλά και το ντεφορμέ Κώστα Παπανικολάου (6π. 0/5 τριπ.), πιέζοντας ξανά τη μπάλα στα όρια του φάουλ σε κάθε επίθεση μας (μόλις 16 ασίστ πάλι) και κλείνοντας το ζωγραφιστό με ιδιαίτερη επιτυχία εκτροχιάζοντας σταδιακά και τον αγχωμένο Φαλ (5π. 6ρ. σε 21 λεπτά). Η Φενέρ όπως και στο game 2, είχε ξεκάθαρο πλάνο να πάει σε αργό ρυθμό και να χρησιμοποιήσει τον Καλάθη σαν δόλωμα για τις close out αλλά και για όλες τις επιθέσεις που έβγαζαν mismatch, με τον Ντόρσει να είναι σε εκπληκτική βραδιά και να απειλεί συνεχώς από την περιφέρεια. 

    Το κλειδί για εμάς όπως είχα προβλέψει, ήταν ο έλεγχος του ρυθμού και των ριμπάουντ, και αν στο πρώτο κομμάτι αποτύχαμε μέχρι ένα σημείο, στον τομέα των ριμπάουντ αυτή τη φορά κυριαρχήσαμε 39-34 αφού οι παίχτες επέδειξαν ιδαίτερο πάθος στη διεκδίκιση των...σκουπιδιών ανατρέποντας κατά βάση τη συνθήκη του 2ου ματς. Έτσι χτες πήγαμε σε 64 κατοχές, 2 περισσότερες από τους Τούρκους. Το ματς στράβωσε για τα καλά όταν βρεθήκαμε πίσω με 9 εφτάμιση λεπτά πριν το τέλος (60-51) αλλά η  ομάδα στο σημείο εκείνο βασίστηκε επιτέλους σε αυτό που είναι γραμμένο βαθιά στο DNA μας εδώ και τουλάχιστον 25 χρόνια: την αμυνάρα. Το καλάθι σκεπάστηκε και οι αλλαγές στην άμυνα έφερναν σχεδόν πάντα τους παίχτες της Φενέρ αντιμέτωπους με double team. O Μπαρτζώκας πήγε σε φλατ άμυνες σε όλο το ματς και αποφάσισε να μην παίξει ποτέ under ρισκάροντας πάλι το επιθετικό ριμπάουντ των Τούρκων, αλλά εφάρμοσε και κάτι άλλο: έβαλε τους ψηλούς να μαρκάρουν τα γκαρντ της Φενέρ. Ο Μπλακ (φοβερή δουλειά και στην επίθεση) έπαιξε πάνω σε Ντόρσει και Γκούντουριτς αλλά και τα 3άρια μας συχνά πήγαν κατευθείαν πάνω στους κοντούς σε άμυνα 2vs2, ίδια με αυτή του Ιτούδη. Η διαφορά ήταν ότι εμείς είχαμε το Σλούκα σε απίστευτο βράδυ, ενώ η Φενέρ πέρα από τον Ντόρσει δεν πήρε τα αναμενόμενα στο σκοράρισμα από τους υπόλοιπους. 

    Δεν ξέρω αν η σειρά θα κλείσει αύριο στην Πόλη. Θεωρητικά ναι, αφού οι Τούρκοι είναι με εντελώς τσακισμένο ηθικό και με την πλάτη στον τοίχο. Είναι όμως αληθεια ότι καμία άλλη ομάδα δεν μας έχει βάλει τόσο δύσκολα όσο αυτοί φέτος, περιορίζοντας δραστικά τη δημιουργία μας. Η Φενέρ είναι ένας αντίπαλος τελικά πολύ ισχυρότερος από ό,τι φάνηκε στο τέλος της ρέγκιουλαρ και μας κάνει τεράστιο καλό που τους συναντήσαμε τώρα (αντί να έχουμε Ζαλγκίρις ή Μπασκόνια) γιατί μας δίνεται η χρυσή ευκαιρία να δουλέψουμε και στο κομμάτι της ανταγωνιστικότητας αλλά και στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι. Οι δυσκολίες σε κάνουν να δουλεύεις και να βελτιώνεσαι, στις νίκες επαναπαύεσαι. 

    ΥΓ. Μέτριοι οι διαιτητές Μπελόσεβιτς, Μπολτάουζερ και Πέρεθ, αλλά ειλικρινά το λέω, δεν ξέρω αν είναι ανθρωπίνως δυνατό να σφυρίξει κάποιος καλύτερα. Και εξηγώ, επειδή έχω βρεθεί σε τέτοια ματς των πλέι οφ πολλές φορές: όταν παίζεται τέτοιο μπασκετικό ξυλο (η Φένερ το έκανε εξαρχής), έχεις 4-5 επαφές σε κάθε φάση που πρέπει να αξιολογηθούν. Αυτό αυτόματα αυξάνει δύο πράγματα: τα λάθη των διαιτητών και την ανοχή στις περισσότερες επαφές, αφού αν σφυριχτούν τα πάντα, το ματς δεν θα τελειώσει. Ας είμαστε υπομονετικοί με τη διαιτησία, χτες έγιναν και αρκετά λάθη υπέρ μας.    

    ΥΓ2. Συγκλονιστική η περιγραφή του τέλους του ματς από το σχολιαστή στην Euroleague TV με ένα επικό «Καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα!» που θα μνημονεύουμε για χρόνια.

    YΓ3. Στη λάθος πάσα του Γουόκαπ στο τέλος, πάγωσε το αίμα στις φλέβες μας και μπασκετικά φαντάσματα εμφανίστηκαν μπροστά μας. Στο σημείο εκείνο ήμουν σχεδόν βέβαιος ότι το ματς είχε χαθεί και είναι τεράστιο το κοντράστ συναισθημάτων με το τέλος του αγώνα που με βρήκε στο πάτωμα να ουρλιάζω «ναι ρε Σλούκα, ναι ρε αγόρι μου!!»

    ΥΓ4. Στα μάτια του σκακιστή των παρκέ στη φωτογραφία που παραθέτω, είναι αποτυπωμένο το πάθος και η αγωνία, η λατρεία αλλά και η λύτρωση όλων μας. Ό,τι και αν συμβεί στο τέλος, είναι από τις πιο συγκλονιστικές σεζόν που ζήσαμε ποτέ και αυτό δεν θα το αλλάξει το αποτέλεσμα. 

    Τα λέμε την Παρασκευή, να είστε καλά!

    @Μέλη

    Περιμένουμε τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας εδώ: 

     

    Σχόλια Μελών

    Recommended Comments

    Ρε φίλε αφού σου είπα ότι με το γούρι μου τον Μπελοσεβιτς σε κρίσιμο ματς δεν χάνουμε.... χαχαχαχα. Όσο για την Παρασκευή όλοι πιστεύουν ότι θα κερδίσουμε  άνετα και αυτό είναι που με φοβίζει αρκετά. Εύχομαι να μην το νομίζουν αυτοί που πρέπει βέβαια.

    Θρύλε γερά να πάμε Λιθουανία...!

    Link to comment
    Share on other sites

    Η εναλλαγή συναισθημάτων ήταν απίστευτη, τη μια στιγμή φώναζα στο Θωμά "κράτα τη μπάλα ρεεεεε" την άλλη έκανα κωλοδάχτυλα στους Τούρκους που έδειχνε η τηλεόραση. Η χαρά του ριμπάουντ, η απογοήτευση του λάθους του Θωμά, η έκσταση του τρίποντου του Σλούκα. Στιγμές που θυμάσαι μια ζωή. Δεν πρέπει η νίκη αυτή να μας πάρει το μυαλό. Όπως είπαν και οι πρόεδροι οι ομάδες είναι ισοδύναμες και τίποτα δεν έχει κριθεί. Συμφωνώ ότι το σταύρωμα αυτό ίσως αποδειχθεί μια ευλογία καθώς μια ομάδα χτίζει στις δυσκολίες. Μακάρι να ανέβουν Λαρεντζάκης, Γούοκαπ και Παπ και να τελειώσουμε τη σειρά εκεί μέσα.

    Link to comment
    Share on other sites

    «Η Φενέρ έπαιξε εκπληκτική άμυνα πάνω στο Σάσα (17π. 4ρ.)»


    και δεν λες ψέματα. ΑΜΥΝΑΡΑ τον έπαιξαν. Και σκέφτομαι ότι αν δεν τον έπαιζαν έτσι ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΑΓΕ ρε φίλε ! ;;; 

    Link to comment
    Share on other sites

    Εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής και ας απαντήσει όποιος ξέρει υπεύθυνα. Ξέρουμε κάτι για τις σχέσεις Σλούκα με Μπαρτζώκα; Συνεχώς φωνούλες λένε ότι δεν έχουν και την καλύτερη σχέση μέχρι ότι δεν θέλουν να βλέπονται καν. Πάντα κρατάω μικρό καλάθι όταν ακούω τέτοια για την όποια ομάδα καθώς εύκολα μπορεί να θέλουν να πουλήσουν προπαγάνδα κάποιοι. Αυτή η σπόντα όμως με το ''20 λεπτά ηγέτης κανείς'' με έκανε να το πιστέψω λίγο παραπάνω ότι κάτι υπάρχει. 

    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins
    16 ώρες πριν, StamosK έγραψε:

    «Η Φενέρ έπαιξε εκπληκτική άμυνα πάνω στο Σάσα (17π. 4ρ.)»


    και δεν λες ψέματα. ΑΜΥΝΑΡΑ τον έπαιξαν. Και σκέφτομαι ότι αν δεν τον έπαιζαν έτσι ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΑΓΕ ρε φίλε ! ;;; 

    Ο Σάσα υπέφερε την πίεση κυρίως από Χέιζ-Ντέιβις και Πιερ, τα έσπασε στο τρίτο δεκάλεπτο και πήγε στον πάγκο φανερά εκνευρισμένος. Όμως ξαναβρήκε τον εαυτό του και έβαλε δυο τεράστια τρίποντα στο τέλος χωρίς τα οποία δεν πρόκειται να είχαμε κερδίσει. Αν δεν είχαν μπει θα είχε τελειώσει το ματς με 11 πόντους και 1/7 τρίποντα. Για αυτό είσαι MVP

    Link to comment
    Share on other sites

    • Admins
    15 ώρες πριν, krakatheboy έγραψε:

    Εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής και ας απαντήσει όποιος ξέρει υπεύθυνα. Ξέρουμε κάτι για τις σχέσεις Σλούκα με Μπαρτζώκα; Συνεχώς φωνούλες λένε ότι δεν έχουν και την καλύτερη σχέση μέχρι ότι δεν θέλουν να βλέπονται καν. Πάντα κρατάω μικρό καλάθι όταν ακούω τέτοια για την όποια ομάδα καθώς εύκολα μπορεί να θέλουν να πουλήσουν προπαγάνδα κάποιοι. Αυτή η σπόντα όμως με το ''20 λεπτά ηγέτης κανείς'' με έκανε να το πιστέψω λίγο παραπάνω ότι κάτι υπάρχει. 

    Δεν ξέρω από που προέρχονται αυτές οι «φωνούλες» που αναφέρεις, αλλά συνήθως είναι προέλευσης από βαζελοσάιτ και βοθροσελίδες που πονάνε πάρα πολύ εξαιτίας των επιτυχιών μας αλλά και του καλού κλίματος που έχει η ομάδα. Θα σου πω μόνο το εξής, που για μένα δείχνει όχι μόνο ότι δεν τίθεται θέμα Σλούκα-Μπαρτζώκα, αλλά ότι αντίθετα υπάρχει απόλυτη αμοιβαία εμπιστοσύνη: στο τελευταίο τάιμ άουτ που είμαστε με την πλάτη στον τοίχο, ο Μπαρτζώκας σχεδιάζει την επίθεση αλλά αφήνει τους παίχτες του να αποφασίσουν και για το ποιος θα πάει στο pick ή se ghost screen. Και μάλιστα εμπιστεύεται τον Σλούκα όχι γιατί τον αγαπάει αλλά γιατί τον θεωρεί ηγέτη του ματς, της στιγμής, ικανό να το πάρει. Δεν ξέρω αν πρόσεξες την αντίδραση του κόουτς όταν μπαίνει το σουτ. Μην δίνεις πολύ σημασία σε φωνούλες, ειδικά τώρα.

    Link to comment
    Share on other sites

    • Πρόεδρος

    Επαγγελματίες είναι και οι 2, δεν υπάρχει θέμα, οι φωνούλες υπάρχουν επειδή δεν έχει ανανεώσει. Όταν θα γίνει και αυτό, ΘΑ ΤΟ ΒΟΥΛΩΣΟΥΝ

    Link to comment
    Share on other sites


×
×
  • Create New...