Μετάβαση στο περιεχόμενο
  • Αν θες βοήθεια για το πως αλλάζεις εικόνα προφίλ, δες εδώ -> https://bit.ly/3SGccaP

Nick

Admins
  • Περιεχόμενα

    663
  • Εντάχθηκε

  • Days Won

    72
  • Πόντοι!!

    1,636 [ Donate ]

Everything posted by Nick

  1. Δεν είναι μόνο αυτό Λευτέρη, στην ίδια συνέντευξη που λέει ότι δεν πουλάει τους παίχτες του τον Οκτώβριο λέει επί λεξη ότι "το καλοκαίρι έγιναν προτάσεις σε ονόματα με τεράστια ποσά που κάποια στιγμή θα δημοσιευτούν, αν κι εγώ προσωπικά ήμουν αντίθετος". Εγώ απ' αυτό καταλαβαίνω ότι οι πρόεδροι θέλουν να φέρουν έναν (τουλάχιστον) σταρ παίχτη, ο προπονητής δεν είναι τόσο ανοιχτός. Βάσει έκβασης της ιστορίας με το Σλούκα η σχέση που ήταν σε κρίση καιρό ήρθε σε ρίξη - φυσικά όχι μόνο υπ ευθύνη του Μπαρτζώκα αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται σε ρίξη με παίχτες με τέτοιο μπασκετικό εγωισμό. Ο Σάσα άλλη ιστορία, ήταν ένα παιδί που εξελιξες εσύ αλλά όταν το όνειρο και τα χρήματα του ΝΒΑ σου χτυπάνε την πόρτα είναι πολύ δύσκολο να πεις όχι. Με αφορμή τη γνώμη μου για την ανασκόπηση της χρονιάς λοιπόν αναρωτιέμαι απλά πόσο δύσκολο είναι να μπει νερό σε αυτό το ποτήρι κρασί (που δεδομένα μας στέρησε έναν τουλάχιστον ευρωπαϊκό τίτλο) και σε κάποια ποτήρια ακόμη. Ούτε λέω ότι δεν κάναμε υπέρβαση που πήγαμε στο φάιναλ φορ φέτος, ούτε απαιτώ διπλάσιο μπάτζετ, ούτε ακυρώνω ότι κάποια φάιναλ φορ είναι από μόνα τους επιτυχίες. Δε θα έβαζα αυτό ανάμεσα τους βάσει εμφάνισης και βάσει όπως σωστά λέει ο Αντώνης από που προερχόμαστε. Αλλά ούτε μπορώ να πω ότι κάθε φορά που πάω στην πηγή και δεν πίνω νερό, όσο οι φορές αυτές αυξάνονται πάνω κάτω με τον ίδιο τρόπο, είναι επιτυχία ως θέσφατο. Θα εξετάσω το γιατί και δε θα το αποδώσω βασικά στην τύχη ακόμα και με ρίσκο να μην έχω μόνιμη απάντηση. Κι ας λέει ο φίλος μου ο πρόεδρος ότι έχω θολώσει 😛
  2. Στους φίλους και εργαζόμενους του αθλητισμού τα φίλτρα είναι δύο, ένα του οπαδού κι ένα του φιλάθλου. Ότι περιγράφεις έχει οπαδική λογική αλλά επιχειρηματικά χρειάζεται κρίσιμη μερίδα φίλαθλης λογικής και η έλλειψη αυτής μακροπρόθεσμα αφήνει το σύλλογο πίσω. Όσο τα παιχνίδια αυξάνονται η επίδραση των παιχτών σε σχέση με αυτή των προπονητών υπερτερεί σε ειδικό βάρος. Για να μη δώσεις τα ποσά που έδωσε ο απέναντι και οι άλλοι λεφτάδες, για να τραβήξεις παίχτες με ταλέντο και μικρές υπεραξίες, χρειάζεσαι να πρωταγωνιστείς και να έχεις επιτυχίες με κύρος. Πώς θα το καταφέρεις αυτό όταν τα εγχώρια πρωταθλήματα έχουν απαξιωθεί, το ταλέντο στο άθλημα παγκοσμίως σπανίζει και εσύ όταν όλα τα φώτα είναι στραμμένα πάνω σου στους τελικούς δεν είσαι αρκετός (2015, 2017, 2022, 2023, 2024)? Έχε στο μυαλό σου ειδικά ότι δεν έχεις Έλληνες παίχτες: δεν υπάρχουν και πολλοί αλλά εσύ έχεις τρείς μόνιμα στον πάγκο (Μήτρου Λονγκ, Λούτζη, Τανούλη), έναν βασικά στον πάγκο (Λάρυ), έναν νομέ κι έναν μόλις Έλληνα βασικούς (Γουόκαπ,Παπ). Ο αιώνιος αντίπαλος μας πήρε τίτλο που αποτύχαμε πολλάπλά να πάρουμε και πλέον όχι μόνο έχει περισσότερο ταλέντο από εμάς αλλά και λιγότερη φθορά (ποια στελέχη του Παναθηναϊκού θα καταπονούνται όλο το καλοκαίρι με την εθνική και ποια δικά μας). Είμαστε σε κρίσιμο σταυροδρόμι όταν πρίν από μόλις έναν χρόνο τους είχαμε ταράξει και θεωρούμασταν η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης - και είμασταν αλλά πάλι καταφέραμε να μην πάρουμε τίτλο. Και αρκεί ένα πρωτάθλημα απέναντι σε έναν μεθυσμένο από την επιτυχία ζελά για να σώσει τη χρονιά? Η διοίκηση δεν είναι εξοικιωμένη με μία απαραίτητη δημοσιότητα (κι ας είναι τσιτάτο του αντιπάλου) και παρουσιάζει κάθε αποτυχία ως 'κακή τύχη'. Ο προπονητής δεν είναι διατεθειμένος να ανέχεται και να περιθάλπει το μπασκετικό εγωισμό αστέρων με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Όλο το αφήγημα του ομαδικού πνεύματος που δημιουργεί την αυταπάρνηση που φέρνει υπερβάσεις γκρεμίστηκε σα χάρτινος πύργος από το ταλέντο και την εμπειρία αστέρων που αρνούμαστε να συμβιβαστούμε στον ημιτελικό. Θα σου μείνει αλήθεια το πρωτάθλημα και αρκεί να σου τα σβήσει όλα αυτά? Τότε συγχαρητήρια ρε φίλε, είσαι πιο βαθιά ευτυχισμένος απ ότι εγώ.
  3. Η εμφάνιση περηφάνιας και αμφισβήτησης που περιμέναμε στοϊκά από τον Ολυμπιακό τρία χρόνια τώρα σε ευρωπαϊκούς τελικούς ήρθε από τον Παναθηναϊκό, χτισμένο με το ακριβώς αντίθετο μοντέλο απο μας (player-based) μέσα σε μία χρονιά, με πρώην παίχτη μας που έλαμψε και άλλοτε μεταγραφικό μας στόχο που, ότι και να λέμε για συγκυρίες, επ ουδενί θα του προσφέραμε τέτοια χρήματα αφού το μοντέλο μας είναι coach-based. Το ερώτημα είναι κατα πόσο αυτό επηρεάζει κάποιον. Η απάντηση είναι υποκειμενική όπως επίσης υποκειμενικό είναι το πώς κάποιος αντιλαμβάνεται το μερίδιο της τύχης στην επιτυχία, κατά πόσο δηλαδή φτιάχνουμε τη τύχη μας και κατά πόσο είμαστε έρμαια των συγκυριών. Εμένα λοιπόν με πειράζει πολύ. Όταν έχω αγωνιστεί όλη τη χρονιά και η ομάδα μου δεν έχει πίστη και θάρρος στην τελική ευθεία δύο χρονιές και άλλη μία, την περσινή, που μου κλέψανε το τίτλο μέσα από τα χέρια, είναι οπαδικό μαρτύριο. Δύο-τρείς νίκες παραπάνω απέναντι στον Παναθηναϊκό σε 11-12 αγώνες για εγχώρια επικράτηση σε ανταγωνισμό δύο ομάδων ουσιαστικά δε με καλύπτουν. Ειδικά όταν έχει ανακηρυχθεί με τη βούλα η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη, επιβαλλόμενος σε έναν αντίπαλο που οι δικοί μας παίχτες είχαν χάσει από πρίν μπουν στο παρκέ. Που αν ήσουν στο γήπεδο θα έβλεπες ότι εμείς στις κερκίδες πιστεύαμε ότι θα νικήσουν παραπάνω απ ότι οι ίδιοι για τρίτη χρονιά σερί. Αν θέλουμε να αποκόψουμε το θρίαμβο των απέναντι, κάθε υπόνοια ετεροκαθορισμού και να εστιάσουμε σε εμάς μας μένει η επιμονή της διοίκησης και του προπονητή σε ένα μοντέλο το οποίο, όπως έχει εξελιχθεί το μπάσκετ στην Ευρώπη, 'κολλάει' σε πάρα πολλά σημεία και πλέον φαντάζει πιο αδύνατο από ποτέ να αποφέρει ευρωπαϊκό τίτλο στο νέο φορμάτ της Ευρωλίγκας. Χρειαζόμαστε νέους ήρωες που θα φέρουν μεγάλες ιστορίες και τίτλους και δε βγαίνουν σε μία μέρα. Το ταλέντο στην Ευρώπη σπανίζει και όλο και περισσότεροι κορυφαίοι παίχτες περνάνε τον Ατλαντικό. Σε μία κλειστή λίγκα για να αγοράσεις έτοιμους ήρωες πλέον απαιτούνται τρομακτικά ποσά και είμαστε με έναν σπουδαίο προπονητή που όμως δεν πιστεύει (και κατ επέκταση δύσκολα θα υποστηρίξει μέχρι τέλους) αυτό το μοντέλο. Μας μένει επίσης η απομόνωση από το δημόσιο λόγο και κάθε δημοσιογράφο και σποραδικές δηλώσεις από προέδρους και προπονητή που αναλαμβάνουν ΚΑΙ χρέη εκπροσώπου Τύπου σποραδικά οι οποίες καταλήγουν να μην έχουν συνέχεια ('πρωταθλητές Ευρώπης για ένα σουτ' πέρυσι, 'αντίθετοι στα μεγάλα ποσά για πάιχτες' τον Οκτώβριο, 'πώς να ανταγωνιστούμε μπάτζετ 40 μύρια' μετά από εμφάνιση-ντροπή στο πρώτο ημίχρονο του ημιτελικού το Μάιο). Έπεται και συνέχεια (?) Ή θα πάψουμε να κατηγορούμε την κακιά μας την τύχη και θα αλλάξουμε νοοτροπία? Ελπίζω μία κατάκτηση πρωταθλήματος να μην επηρέασει το βήμα μπροστά. Αυτό που απαιτείται για να μεγαλώσει ο σύλλογος, να γεννηθούν νέοι θρύλοι και να έρθουν σοβαρές επιτυχίες και όχι μόνο συμμετοχές και επι μέρους επικρατήσεις.
  4. Ευχαριστούμε Τζώρτζ Δεν έχει βγει ακόμα ποιος μας σφυρίζει νομίζω. Επίσης Χόρντοβ απών μετά από δύο F4. Δεν είχε τόσο καλή σεζόν όσο οι δύο προηγούμενες που ήταν εξαιρετικός αλλά δεν ήταν κακός. Πώς κόβεσαι και πώς προχωράς ως διαιτητής στην επόμενη φάση; Βάσει της βαθμολογίας σου κατα τη διάρκεια μόνο της τρέχουσας σεζόν ή λαμβάνονται υπόψιν και τα προηγούμενα έτη, εμπειρία, κλπ; Υπάρχει περίπτωση να έχεις επιλεγεί και να αρνηθείς και να πάει ο κλήρος στον επόμενο με την αμέσως χαμηλότερη συγκομιδή;
  5. Μαγική βραδιά. Πραγματικά αξέχαστη! Μπαίνουν στο παιχνίδι ΜακΚύσικ και Γκός στη δεύτερη περίοδο και σε τρείς κατοχές των Ισπανών έχουν απανωτά deflections,κλέψιμο και αν θυμάμαι καλά και κερδισμένο επιθετικό φάουλ (Γκος). Κι εκεί έγινε το σερί του 17-0 και η κατηφόρα, από την ενέργεια που ήρθε από τον πάγκο (Σακ, Γκος, Μιλού, Πετρούσεφ). Τακτικό τρίκ που έκανε απίστευτη ζημιά η χρήση του Μιλού αντί του Ράιτ: 22 από τα 47 συνολικά ριμπάουντς πήρε η τριάδα Παπ-Φίλιπ-Μιλού. Ο αρχηγός κόντρα στις εξετάσεις του γύρισε κι έστρωσαν τα πάντα: rotation, spacing, παλμός και κατεύθυνση της άμυνας, Η Μπάρτσα μετά τα μέσα του τρίτου δεκαλέπτου σα να είχε αποδεχθεί τη μοίρα της και στο ματς της Τετάρτης θα εμφανιστεί τελείως διαφορετική. Όμως η τόσο χαοτική διαφορά που αποτυπώθηκε στο παρκέ φύτεψε για τα καλά το σπόρο της αμφιβολίας - αν όχι επιπλέον άγχους. Το κοντινό πλάνο στο Ναβάρο τα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα το μαρτυρά. Δέος όταν ερωτάται ο ΜακΚύσικ από την Παντελη 'τι χρειάζεστε για να συνεχίσετε να παίζετε έτσι?' και απαντά 'αυτό που μας στέρησαν τη Τρίτη αρκεί και θέλουμε να το πάρουμε πίσω'. Ότι και να γίνει τη Τετάρτη η ομάδα έχει αποδείξει ότι είναι καλύτερη στη σειρά μετά από μήνες κακοτυχίας και εμποδίων και αυτό πρέπει να το θυμόμαστε με περηφάνεια. Υ.Γ. Το έπος του ποδοσφαίρου είναι μοναδικό. Παρότι δεν παρακολουθώ μπάλα εδώ και χρόνια δε θα μπορούσα να μη δω το χθεσινό ματς αφου τα βιώματα μου με τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό είναι άπλετα, γεμάτα συγκινήσεις, χαρές, λύπες. Το αποτέλεσμα εκκωφαντικό και η φετινή πορεία κυλάει σα βάλσαμο πάνω σε κάθε 'γιατί?' και σε κάθε γκίνια του παρελθόντος. Αλλά και πέρα από τα συναισθήματα η εμφάνιση της ομάδας ήταν πραγματικά το κάτι άλλο. Μακάρι να συνεχιστεί σαν παραμύθι η ιστορία που γράφει αυτός ο προπονητής και αυτά τα παιδιά.
  6. Α ρε Πάνο ωραία τα λες. Στο μόνο που θα διαφωνούσα είναι η κούραση της στήριξης του τμήματος που αναφέρεις. Ακόμα και στους μεγαλύτερους οργανισμούς να ψάξεις θα βρεις τεράστια πίκρα. Έτσι είναι τα σπορ και οι διακρίσεις, μπορεί να νικήσει μόνο ένας συνήθως μία στο τόσο ή για κάποια χρόνια σερί μετά από μεγάλο μαρασμό - μέχρι να επαναληφθεί ο κύκλος. Φέτος έχουμε βρει μπροστά μας πάρα πολλούς τραυματισμούς, σχεδιαστικά λάθη, πολλούς νέους παίχτες που έχουν έρθει σε διαφορετικά διαστήματα, υπό τεράστια πίεση και πάλι είμαστε σε τροχιά διεκδίκησης της δόξας. Μιας δόξας που επειδή εμείς την έχουμε συνηθίσει πολλοί άλλοι τη φθονούν και τη μειώνουν απλά επειδή δε την έχουν. Η ομάδα στα μάτια μου έχει κάνει το χρέος της ακόμα κι αν αποκλειστεί, έχει πολεμήσει στο 100% πολλά εμπόδια και έκανε ρελανς. Είμαι όμως πραγματικά αισιόδοξος γιατί δεν πιστεύω σε διαιτητικές συνωμοσίες και γιατί όλη η σειρά ήταν πολύ κοντά χωρίς τον αρχηγό. Αν παίξει την Πέμπτη θα δούμε άλλο ματς.
  7. Για μετρηθείτε ποιος είναι λιγότερο απαισιόδοξος και λιγότερο 'σπασμένος' @Μέλη @Βετεράνοι @Ψάρακας @ΨάρακαΣ @Admins
  8. Ο Θρύλος υποδέχεται την Μπαρτσελόνα στο ΣΕΦ για το τέταρτο παιχνίδι της σειράς με στόχο την ισοφάριση. Στην προσπάθεια της να παίξει με το ρολόι στο τέλος, η ομάδα του Μπαρτζώκα έχασε γι άλλη μία φορά επαφή με τη flow επίθεσή της και μαζί με αυτήν την ευκαιρία να πάρει μία καθοριστική νίκη στο τρίτο παιχνίδι. Η διαφορά των δύο ομάδων από τη γραμμή των 6.75 κράτησε τους Καταλανούς σε απόσταση μίας κατοχής και στα τελευταία λεπτά με την κορύφωση της πίεσης ο Ολυμπιακός ήταν άστοχος και δεν πήρε τις σωστές αποφάσεις δίνοντας εκ νέου το μομέντουμ στη Μπάρτσα. Η εικόνα της διαιτησίας απλά σφράγισε την ήττα σε μία σύνοψη αυτών που είδαμε στην κανονική διάρκεια της σεζόν: άτολμη και ανήμπορη να ακολουθήσει την ένταση του παιχνιδιού. Ο κόουτς έδωσε σύνθημα νίκης για τον επόμενο αγώνα, εσείς τι πισεύετε; Ποιος θα είναι ο πρωταγωνιστής;
  9. Μπείτε στην ψηφοφορία να ψηφίσετε σχετικά με τον αγώνα!
  10. Ο Θρύλος υποδέχεται την Μπαρτσελόνα στο ΣΕΦ για το τρίτο παιχνίδι της σειράς με τη σειρά ισόπαλη μετά το μπρέικ του πρώτου αγώνα. Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η έκβαση του αγώνα και ποιός πιστεύετε ότι θα πρωταγωνιστήσει; Σε περίπτωση επιτυχημένης πρόβλεψης ο νικητής κερδίζει 50 επιπλέον συμμετοχές στην κλήρωση για τη φανέλα του Άλεκ Πήτερς στα τέλη του Μάη.
  11. Μπείτε στην ψηφοφορία και να ψηφίσετε σχετικά!
  12. Η κορύφωση της σεζόν είναι προ των πυλών με τη σκηνή να έχει στηθεί για τα play offs της Ευρωλίγκας. Το στύψιμο των ομάδων στην ίσως πιο ανταγωνιστική σεζόν μέχρι τώρα ήταν ενδεικτικό: μία νίκη χωρίζει τον δεύτερο από τον πέμπτο (!) της βαθμολογίας. Με ευχή το μονοπάτι προς τους τελικούς να κριθεί με αντίστοιχη ωμότητα, πάμε να δούμε τις τέσσερις διαδρομές για το Βερολίνο. Το παραμύθι που εκλιπαρεί για διαφορετικό τέλος (Ρεάλ Μαδρίτης – Μπασκόνια) Κάθε παραμύθι περιλαμβάνει ένα ισχυρό καθεστώς κι έναν ήρωα που αψηφά τις πιθανότητες επιβίωσης του μόνο που η έκδοση του παραμυθιού για το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει ένα μοναδικό φαινόμενο: η Ρεάλ νικάει ακόμα κι όταν αλλάζει από το ρόλο του καθεστώτος στο ρόλο του πιο ευάλωτου. Όλη η υπόλοιπη μπασκετική κοινότητα έχει κουραστεί με το αφήγημα ωστόσο το winning culture των Μαδριλένων ξεπερνάει κάθε τύπου εμπόδιο σταθερά εδώ και ενάμιση χρόνο για να φτάσουν να είναι η πληρέστερη ομάδα που έθεσε ρεκόρ νικών στο θεσμό (27/34 αγώνες) όντας μακριά από το υψηλότερο των δυνατοτήτων της τους τελευταίους δύο μήνες. Το βάθος της ποιότητας και η εμπειρία των παιχτών ως σύνολο φέτος δίνουν στη Ρεάλ χαρακτήρα Γολιάθ ακόμα και αν παίχτες—κλειδιά είναι επηρεασμένοι με το τι μέλλει γενέσθαι με το μέλλον τους (Ταβάρες, Χεζόνια). Η Μπασκόνια του Ντούσκο ίσως είναι ότι καλύτερο θα μπορούσαμε να ελπίζουμε για ανταγωνιστική σειρά. Προσδεδεμένοι στα πολύ συγκεκριμένα και άκαμπτα οράματα του προπονητή τους γύρω από το παιχνίδι οι Βάσκοι θα αντιμετωπίσουν μία ομάδα που γνωρίζουν πολύ καλά. Ο Χάουαρντ έχει σεληνιαστεί την τελευταία περίοδο (πάνω από 30 ppg, 40% τρίποντο σταθερα) και τραβάει τη μαχητικότητα όλων ένα επίπεδο πάνω. Μπορούν οι Βάσκοι να γράψουν διαφορετικό τέλος σε αναμέτρηση do-or-die απέναντι στη Ρεαλ; Οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος τους αλλά αυτό είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας της Μπασκόνια: παίζει το παιχνίδι της αγνοώντας τες. Ο κυνισμός της πραγματικότητας που ξεπερνά τη φαντασία (Παναθηναϊκός – Μακάμπι) Αναπόφευκτα η ανάλυση σ αυτό το ζευγάρι εμπίπτει σε καταστάσεις που ξεπερνούν τις τέσσερις γραμμές του παρκέ παρότι σε μπασκετικούς όρους ήταν ότι ακριβώς θα ήθελε η διοργάνωση και οι φίλοι του παιχνιδιού. Η εμφατική αναγέννηση του ‘αιώνιου’ απέναντι στην εξόριστη από την έδρα της Μακάμπι που κατάφερε να βρεθεί και πάλι στη διεκδίκηση μίας θέσης στους τελικούς. Χάρις την επιλεκτική ευαισθησία της Ευρωλίγκας, η ισραηλινή ομάδα όχι απλά δεν αποκλείστηκε όπως οι ρώσικες που συνδέθηκαν με τον πόλεμο που διεξήγε η χώρα στην οποία παίζουν (ιδιωτική λίγκα που θυμάται την εθνικότητα και την εθνότητα κατά το δοκούν) αλλά συζητάμε ότι έχει πιθανότητες να βρεθεί στο βάθρο της δόξας. Η Μακάμπι λοιπόν με την παραγωγικότερη επίθεση της λίγκας, δεύτερη σε επιθετικά rebounds και σε assists, πιστή στις αρχές του επιθετικού παιχνιδιού με ένα επιπλέον βασικό στοιχείο που ήταν παροπλισμένο σε μεγάλο μέρος της σεζόν: ο Λορένζο Μπράουν με εκπληκτικές εμφανίσεις στα play in, όπως γλαφυρά είπε ο Τίμ Λόνγκ, ‘τρέχει προς τα play offs κοιτώντας την ασταθή regular season από τον εσωτερικό καθρέφτη του’. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έχει συνηθίσει να αγωνίζεται η Μακάμπι (εμπόλεμη χώρα, απουσία κόσμου, πολλαπλά ταξίδια) της δίνουν έναν κυνισμό ο οποίος είναι μεγαλύτερος απ’ότι πιάνει το μάτι. Μπορεί ο κουρασμένος και με ροπή προς την έπαρση Παναθηναϊκός να βρεθεί προ εκπλήξεως; Η αλήθεια είναι ότι το προφίλ της Μακάμπι δίνει αρκετές λαβές στον Παναθηναϊκό. Δομικά έχει έναν μόνο καθαρό center και forwards που παίζουν stretch, κανένας εκ των οποίων δε βρίσκεται στο ‘πάνω ράφι’. Η επικοινωνία των Ισραηλινών είναι συχνά ένα κομφούζιο στην άμυνα που καταλήγει σε απουσία συνεργασιών απέναντι σ ένα σύνολο που έχει δεινούς σουτέρ με πολύ δυνατή one on one ικανότητα (Ναν, Σλούκας, Γκριγκόνις). Η πίεση που βάζει ο Παναθηναϊκός στην μπάλα είναι μεγάλο asset και σίγουρα ο Αταμάν θα προσπαθήσει να φθείρει το δυναμικό backcourt δίδυμο της Μακάμπι κόβωντας τους διαδρόμους προς το καλάθι που σκοράρουν κατά ριπάς. Ενδιαφέρον θα έχει να δούμε πως θα αντιμετωπιστεί ο Κόουλσον κι επίσης αν ο Τούρκος κόουτς συνεχίσει τη συνήθεια που ανέπτυξε πρόσφατα να χρησιμοποιεί τον Χουάντσο ως κόφτη χωρίς τη μπάλα και ως δόλωμα που αδειάζει τη ρακέτα από τους αντίπαλους ψηλούς. Στο πρώτο ματς της κανονικής διάρκειας ο ΠΑΟ δεν είχε το Ναν, στο δεύτερο που τον είχε αναλάμβανε χρέη βασικού χειριστή που ξεκάθαρα δε μπορούσε να εκπληρώσει (μ.ο. 3.1 λάθη/ματς). Εάν ο Παναθηναϊκός είναι πειθαρχημένος έχει το πλεονέκτημα. Η εμπειρία στην πίεση των play-offs και το step-up από παίχτες όμως είναι η επιπλέον ένταση που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Τρίτη και φαρμακερή (Μονακό – Φενέρμπαχτσε) Μάλλον η φετινή Μονακό είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του ‘make it or break it’ μετά από δύο χρονιές που έφτασε κοντά στο να τρυπήσει το ταβάνι της και μένει να φανεί αν τελικά αυτό έχει ανέβει πάρα πολύ και χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση για να το ξαναγγίξει. Αποτυχημένες μεταγραφές (Γουόκερ), τραυματισμοί και σκαμπανεβάσματα κρίσιμων παιχτών (Λόυντ, Χολ) δεν επηρέασαν σοβαρά αυτόν τον πολύ αθλητικό κορμό που και πάλι τερμάτισε στους πρώτους ορόφους της διοργάνωσης. Με οδηγό το Μάικ Τζέημς στην πιο μεστή φάση της καριέρας του, η Μονακό είναι η ομάδα με την καλύτερη επικοινωνία (λιγότερα λάθη στη διοργάνωση), με πολύ σφιχτή άμυνα και μία από τις πιο επικίνδυνες ομάδες στα επιθετικά rebounds (τέταρτη καλύτερη). Γι άλλη μία χρονιά δεν έχει θελκτικά σημεία αναφοράς στη γραμμή των ψηλών -πλην ίσως του Μπράουν- και αυτός είναι από τους βασικούς λόγους που η σειρά απέναντι στη Φενέρ αναμένεται να είναι πολύ αμφίρροπη. Ο Γιασικεβίτσιους πέρα από κορυφαίους σουτέρ (Γουίλμπεκιν, Γκούντουριτς, Μπιμπέροβιτς) έχει στη διάθεση του το καταλυτικό δίδυμο Χέιζ-Ντέιβις (step-up φέτος) – Πιερ και τρέχει πολλές δράσεις γύρω από post up παιχνίδι. Κλειδί στο τομέα αυτό ο Ντιαλό, ίσως από τους πιο επιδραστικούς forwards ο Αμερικανός. Ο Λιθουανός κόουτς στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα στο ΣΕΦ είπε ότι η Μονακό είναι παράδειγμα για εκείνον και εκεί θα ήθελε να βρίσκεται η ομάδα του στο εγγύς μέλλον. Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε το Γιασκεβίτσιους να έχει αυτό το σεβασμό υπό πίεση και προς τους παίχτες του που -προσωπική άποψη- φέτος έχει ξανακερδίσει εμφανίσεις τους που είχαμε χάσει με τον προηγούμενο προπονητή. Never say die (Μπαρτσελόνα – Ολυμπιακός) Δύσκολα κάποιος οπαδός του Ολυμπιακού θα μπορούσε να πιστέψει, μέχρι πρόσφατα, ότι μετά την απώλεια των δύο καλύτερων του παιχτών, σε μία σεζόν με τόσους τραυματισμούς το αποτέλεσμα τον Απρίλιο θα ήταν 2/2 εγχώριοι τίτλοι και μία συγκομιδή με μόλις δύο νίκες λιγότερο από την περσινή που ήταν χρονιά-φαινόμενο. Κατά τεκμήριο (ρελάνς δεύτερου γύρου με ρεκόρ 13-4) ο Ολυμπιακός είναι η πιο σκληρή ομάδα στην Ευρώπη χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι δεν καταβάλλεται. Απέναντι στην Μπαρτσελόνα έχουμε ηττηθεί δύο φορές όπου το πρώτο ημίχρονο σε αμφότερες ήταν μη αναστρέψιμο στο τελικό αποτέλεσμα. Η άμυνα με αλλαγές που τραβάει τους καλύτερους rebounders στην περιφέρεια και οι γρήγορες πάσες με στόχο τα mismatch οδήγησαν τους Καταλανούς σε μαθήματα σκοποβολής από τα 6,75. Βάσει της απόδοσης των Γκος-Γουοκαπ ένα overplay στους κοντούς των Ισπανών οδηγήσει στο βραχυκύκλωμα τους που είδαμε στο δεύτερο ημίχρονο στο Παλάου Μπλαουγκράνα. Μεγάλο ενδιαφέρον θα έχει η χρήση του Μόουζες Ράιτ που άλλαξε το ρου της σεζόν απέναντι στα βαριά κορμιά της Μπαρτσελόνα. Με το βάθος στους ψηλούς, το Βέσελι να κάνει σεζόν καριέρας και το Λαπροβίττολα να παραδίδει μαθήματα διορατικότητας και αποτελεσματικότητας στο παρκέ η Μπαρτσελόνα προκαλεί τον Ολυμπιακό να τη χτυπήσει εκεί που υστερεί: στη δοκιμασία του mentality τους υπό πίεση και στην έλλειψη παραστάσεων του Γκριμάου. Μπορεί η ομάδα να στερείται σκόρερ και παιχτών με προσωπική φάση αλλά η πίεση που ασκεί ο Ολυμπιακός σα σύνολο συχνά ακουμπάει την ασφυξία και αν κάτι χαρακτηρίζει τη Μπάρτσα, γενικότερα αλλά και ειδικότερα φέτος, είναι η αστάθεια. Από ομάδες με περισσότερο επιθετικό ταλέντο και επιλογές από εμάς ίσως να είναι ο λιγότερο άτρωτος αντίπαλος κι ο κόουτς πέρα από επιπλέον εμπειρία στο σημαντικότερο σημείο της σεζόν έχει όλους τους παίχτες στη διάθεσή του. Επειδή όλοι τείνουμε να εστιάζουμε στα σενάρια και τις συγκρίσεις (final four για τρίτη διαδοχική χρονιά, αποκλεισμός, πόσο τυχεροί είναι οι απέναντι, κλπ) ξεχνάμε πολλές φορές ότι στον πυρήνα του ομαδικού αθλητισμού είναι ο ανταγωνισμός μέσω της συνεργασίας και ότι η δοκιμασία που ξεχωρίζει τις μεγάλες ομάδες είναι η αντίδραση των συνόλων όταν οι συνθήκες παύουν να είναι ευνοϊκές. Ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα είναι χαρακτηριστική αντιπροσώπευση για πολλούς φιλάθλους και το μέγεθος αυτού συχνά μας διαφεύγει. Για εμάς τους οπαδούς είναι κομμάτι της περηφάνιας μας γιατί αντιπροσωπεύει το πάθος μας που είναι μεγαλύτερο από όλα τα δεινά. Πάντα άρρωστοι.
  13. Από τις -πολλές- πολύ ωραίες σου αναλύσεις Τζώρτζ. Εύγε Κομμάτι της εμπιστοσύνης του κόουτς (που δεν ανταμοίφθηκε) τα έξτρα λεπτά στον Άλεκ που έκανε το χειρότερο του παιχνίδι που θυμάμαι με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Εξωπραγματική σεζόν κατα τα άλλα για τον Αμερικανό που μας έχει καλομάθει και ειδικά φέτος που συνεισφέρει περισσότερο νομίζω θα είναι έτοιμος εκεί που θα τον χρειαζόμαστε. Από την άλλη, στον πρωταθλητισμό δε χωράνε συναισθηματισμοί και είναι πολύ δύσκολο να μείνουν όλοι σε μία ομάδα όμως ο Κέιναν είναι παίχτης που ουκ ολίγες φορές έχει ξεπεράσει την αξία του συμβολαίου του μαζί με τις προσδοκίες μας σαν οπαδούς. Νομίζω ότι οι πρόεδροι έχουν φιλοδοξίες για παίχτη άλλου προφίλ (και μεγαλύτερου ονόματος) στη θέση και δύσκολα θα μείνει αλλά...υποκλίνομαι.
  14. Ωραίος Αντώνη, για πάμε. Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η έκβαση του αγώνα και ποιός ο πολυτιμότερος παίκτης; @Μέλη @Βετεράνοι @Ψάρακας @ΨάρακαΣ @Admins
  15. Τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας της Ευρωλίγκας για φέτος με το Θρύλο να υποδέχεται τη Φενέρμπαχτσε στο κατάμεστο ΣΕΦ. Το αποτέλεσμα είναι καθοριστικό για την τελική κατάταξη καθώς η τουρκική ομάδα ισοβαθμεί μαζί μας και η διαφορά στον μεταξύ μας αγώνα είναι μόλις δύο πόντοι υπέρ των Τούρκων.
  16. Τεράστια νίκη, ανέλπιστη όπως εξελισσόταν το ματς για 30 λεπτά. Η αλήθεια είναι ότι τους Σέρβους λίγο τους κοιμησαμε στην τρίτη περίοδο κι έκαναν το λάθος να πιστέψουν ότι μας καθάρισαν τη στιγμή που οι δικοί μας πείσμωσαν: δεν κατάλαβαν τι τους χτύπησε το επόμενο πεντάλεπτο. Αργές επιστροφές στο transition, λάθος πάσες, ασυνεννοησία στις περιστροφές τους με το Θρύλο να παίρνει σχεδόν ότι πόντους του έδινε ο αντίπαλος. Ομολογουμένως πασχιζα να καταλάβω την επιμονή στο Φαλ, ειδικά όπως έβλεπα να πηγαίνει το πρώτο και το τρίτο δεκάλεπτο. Η Παρτιζάν τράβαγε το Γάλλο έξω και χάναμε κάθε ριμπάουντ ενώ μπροστά δεν μπορούσαμε να τροφοδοτήσουμε τον ψηλό μας με τίποτα. Όμως όπως ξέρει την ομάδα ο Μπαρτζώκας δε την ξέρει κανένας και το αποτέλεσμα τον δικαίωσε παρά την ελπιδοφόρα παρουσία του Ράιτ όσο αγωνίστηκε (6 π, 2 ρ, 1 κλ και τρία κερδισμένα φάουλ σε 10'). Μικρότητα που δεν ταιριάζει σε έναν μεγάλο προπονητή το να υπαινίσσεται ότι δεν κέρδισε ο αντίπαλος αλλά έχασε η ομάδα του από τα λάθη της. Τα πρώτα λάθη ήταν τα δικά σου Ζοτς που παλι στελέχωσες την ομάδα σου χωρίς καθοριστικούς ψηλούς και με προσθήκες της τελευταίας στιγμής (Καμποκλο) προσπάθησες να σώσεις μία σεζόν που σημαδεύτηκε από την αποχώρηση κομβικών παιχτών. See you next year. Οι άμεσοι ανταγωνιστές μας για το πλεονέκτημα έδρας δεν στραβοπάτησαν αλλά συμφωνώ με Τζώρτζ, μικρή σημασία έχει. Όσο είμαστε προσηλωμένοι σε αυτά που ξέρουμε να κάνουμε κανένας δε μας θέλει γι αντιπάλους, πουθενά. Και όλα αυτά χωρίς να είμαστε καν πλήρεις.
  17. Για μετρηθείτε πόσο αισιόδοξοι είστε. Σε περίπτωση σωστής πρόβλεψης για σημαντικότερο παίχτη και στατιστική ο νικητής κερδίζει επιπλέον συμμετοχές στις κληρώσεις για δώρα, ευγενική χορηγία της ΚΑΕ Ολυμπιακός. @Μέλη@Βετεράνοι @Ψάρακας @ΨάρακαΣ @Admins
  18. Παρά τη μεγάλη νίκη στην έδρα της Παρτιζάν βρισκόμαστε στην προτελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας και ακόμα όλα κρέμονται από μία κλωστή. Αντίπαλος μας αυτή τη φορά ο κόουτς Σφαιρόπουλος. Χρειαζόμαστε τη νίκη για να διεκδικήσουμε το καλύτερο δυνατό πλασάρισμά στη βαθμολογία.
  19. Τρείς στροφές πριν το τέλος της κανονικής διάρκειας ο Ολύμπιακός ταξιδεύει στο Βελιγράδι για να αναμετρηθεί σε μία από τις πιο δύσκολες έδρες της διοργάνωσης. Η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς 'καίγεται' για τη νίκη που θα την κρατήσει σε τροχιά play-in. Τα πολλά λόγια περιττεύουν, το ματς είναι πολεμικού χαρακτήρα και αναμένεται να είναι επίδειξη όλων των fundamentals του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
  20. Μέρος δεύτερο της εβδομάδας διπλής αγωνιστικής με το Θρύλο να υποδέχεται τη Βιλερμπάν στο ΣΕΦ. Τελευταία νίκη της ομάδας της Λυών σε εκτός έδρας αγώνα ήταν στις 25 Γενάρη απέναντι στην Μπάγερν σε (άλλη) μία απογοητευτική χρονιά που πέρα από το εκπληκτικό γήπεδο δεν έχει δώσει στους οπαδούς της πολλές στιγμές να θυμούνται. Η στοιχειώδης σοβαρότητα θα μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στο πολυπόθητο πλεονέκτημα έδρας.
  21. Ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη στο ντέρμπι σε άλλη μία βραδιά-δήλωσης ομαδικού πνεύματος και αυταπάρνησης. Παίχτες αγνόησαν πόνο και φόρμα (Γουόκαπ, Γκος) και σήκωσαν τον κόσμο από τη θέση του για να γείρει το γήπεδο (Παπ). Όμως κλειδί και πάλι ήταν η ενέργεια του Moses Wright που συνεχίζει να παρασέρνει ότι βρίσκει στο πέρασμά της: 19 πόντους με 9/9 προσπάθειες ο ''Μωυσής'' ανακηρύχθηκε δίκαια ο σημαντικότερος παίχτης της αναμέτρησης και μπήκε σε αυτό το κλειστό κλαμπ παιχτών που μέσα σε λίγες βδομάδες στο σύλλογο αφήνει το στίγμα του στη βραδιά που για μας μετράει περισσότερο.
  22. Η Εφές θέλει να σώσει τα προσχήματα κλείνοντας όσο πιο αξιοπρεπώς γίνεται μία μεταβατική σεζόν με μεγάλες διακυμάνσεις και πολλά πρόσωπα στην απόδοσή της, ειδικά εντός έδρας είναι εντελώς διαφορετική ομάδα. Εμείς έχουμε 'κλειδώσει' το στόχο του πλεονεκτήματος έδρας και κάθε νίκη είναι σημαντικότερη μέχρι την επόμενη. Θα καταφέρουμε να φύγουμε με τη νίκη; Ποιός πιστεύετε θα είναι ο πρωταγωνιστής; @Μέλη @Βετεράνοι @Ψάρακας @ΨάρακαΣ @Admins
  23. Το τρένο του Θρύλου συνεχίζει την ξέφρενη πορεία του παίρνοντας και το ντέρμπι και φτάνοντας τις έξι νίκες σερί σε ένα εντυπωσιακό squad rally. Όμως πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος της κανονικής διάρκειας, η απόσταση από τη τρίτη θέση είναι όση και από την έβδομη: μία ήττα. Επόμενη στάση Κωνσταντινούπολη σε μία έδρα που παραδοσιακά δυσκολευόμαστε.
×
×
  • Create New...