Η χρονιά στους Άνδρες ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες, στα προκριματικά του Τσάμπιος Λιγκ αποκλείσαμε Στρούμιτσα, Λας Πάλμας και Μπράσοφ και βρεθήκαμε στον όμιλο μαζί με την Τουρκική Φενέρ, την Γερμανική Γκίσεν και την Ιταλική Μόντσα. Παρόλο που πολλοί δεν μας έδιναν πολλές ελπίδες σε έναν πολύ δύσκολο όμιλο η ομάδα μας πραγματοποίησε καταπληκτικές εμφανίσεις και κατάφερε να πάρει την δεύτερη θέση στον όμιλο πίσω από την Μόντσα και να περάσει στους 16 όπου και απέκλεισε με δύο νίκες την Γαλλική Σεντ Ναζέρ. Στους 8 αντιμετωπίσαμε την πανίσχυρη Πολωνική Γιαστρέμπσκι με φόντο την πρόκριση στο φάιναλ φορ άλλα παρά την νίκη μας με 3-2 στο Ρέντη ηττηθήκαμε στην Πολωνία με 3-0 και κάπου εκεί σταμάτησε η καταπληκτική μας Ευρωπαική πορεία!
Αυτό όμως είχε αντίκτυπο στο εγχώριο πρωτάθλημα καθώς η ομάδα δεν είχε βάθος και πλήρωσε την κόπωση από τα Ευρωπαικά παιχνίδια. Κάναμε 6 ήττες στην κανονική διάρκεια και πήραμε την δεύτερη θέση πίσω από τον Παναθηναικό. Η τιμωρία του Τζούριτς για υπόθεση ντόπινγκ έκανε χειρότερη την κατάσταση και σε συνδυασμό με τον τραυματισμό του Δαλακούρα μειώσε ακόμη περισσότερο τις λύσεις με αποτέλεσμα να χάθει το πρωτάθλημα με 3-0 από τον Παναθηναικό.
Τα πράγματα πάντως δεν ήταν όλα άσχημα, κάθε άλλο παρά την προπαγάνδα που διαβάσαμε, αφού στο Κύπελλο κερδίσαμε τον ΠΑΟΚ και κατακτήσαμε για 2η συνεχόμενη φορά το τρόπαιο (3-1 στο Final 4 της Άρτας (28-29/3) (18ο κύπελλο στην ιστορία μας). Επιπλέον κερδίσαμε και το League Cup απέναντι πάλι με τον ΠΑΟΚ με 3-0. Τέλος κατακτήσαμε τον Φλεβάρη το Super Cup κερδίζοντας τον Μύλωνα.
Ναι ο τίτλος του πρωταθλήματος, ειδικά αφού είχαμε προηγηθεί σε νίκες ήταν πλήγμα, αλλά μην τα μηδενίζουμε όλα!