🔴Αίσιο τέλος είχε η περιπετειώδης μεταγραφή του Γάλλου διεθνή από το Στρασβούργο που πέρσι αγωνίστηκε στην Παρτιζάν του Ομπράντοβιτς μετρώντας 7 πόντους, 2 ασίστ και 3 ριμπάουντ στην Ευρωλίγκα με περίπου 19 λεπτά συμμετοχής. Μέτριος προς καλός σουτέρ πέρσι με 47% εντός πεδιάς και 37% από τα 6.75, το νούμερο 8 του ΝΒΑ ντραφτ του 2017, είναι ένας οργανωτής γκαρντ, παίκτης που θα κατεβάσει την μπάλα με ασφάλεια, θα δημιουργήσει όταν χρειαστεί σε καλό βαθμό και στην συνέχεια θα δώσει την μπάλα στον σκόρερ της ομάδας, παίζοντας off ball.
🔴 Έχει δηλαδή υποστηρικτικό ρόλο στην επίθεση και δεν είναι πρωταγωνιστής. Έχει καλό catch and shoot, υστερεί όμως στο να δημιουργεί για τον εαυτό του αλλά είναι ένας παίκτης που ξέρει να κινείται μέσα από το σύστημα, πασάρει καλά, βρίσκει καλές γωνίες πάσας, είναι θετικός – αλλά όχι ελίτ – σουτέρ. Σύμφωνα με το Hudl Instat, την περασμένη σεζόν ο Νιλικίνα σούταρε με 37.1% στα τρίποντα που πήρε σε κατάσταση εξόδου από το σκριν χωρίς ντρίπλα. Καλό νούμερο κι ας μην είναι ελίτ.
🔴 Ο πρώην Nicks και Hornets δεν είναι σκόρερ. Το σουτ του μετά από ντρίμπλα είναι απλώς καλό. Είναι ένας ισορροπιστής, ένας παίκτης που μπορεί να σταθεί στο πλευρό παικτών όπως ο Κίναν Έβανς, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ και ο Σέιμπεν Λι (όπως τουλάχιστον έπαιζε ο Αμερικανός στη Μανίσα και την Μακάμπι) και να τους βοηθήσει να παίξουν πιο ελεύθερα.
🔴 Μιλάμε όμως για ελίτ αμυντικό. Με ύψος 1.94 μέτρα, άνοιγμα χεριών 2.13 μέτρα και εξαιρετικά αθλητικά προσόντα, ο Γάλλος γκαρντ μπορεί να προκαλέσει ασφυξία με την πίεσή του πάνω στην μπάλα. Κάτι που σίγουρα χρειαζόμαστε ειδικά όταν κοιτάμε τους απέναντι. Πρόκειται λοιπόν για έναν two way γκαρντ, καλός/χρήσιμος μπροστά, ελίτ στα μετόπισθεν.
🔴 Αυτό που είναι δεδομένο, είναι ότι ο Νιλικίνα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο. Ένας παίκτης που έχει πολλά στοιχεία που ταιριάζουν στην φιλοσοφία του Γιώργου Μπαρτζώκα και στις δύο πλευρές του παρκέ. Η απόκτησή του πρόσθεσε στα χέρια του έμπειρου κόουτς μία ακόμα λύση, αλλά και μία ασφάλεια στην θέση του πόιντ γκαρντ.
🔴 Ακούγοντας προχτές το Νίκο Ζέρβα να σχολιάζει την περίπτωση του Γάλλου, συνειδητοποίησα πόσο άδικη είναι η συνεχής γκρίνια κατά της ομάδας και των επιλογών του τεχνικού επιτελείου για το ότι δεν πάμε σε άσο-δυο με σκορ, γιατί δεν πήραμε το Μισιτς, γιατί δεν πήραμε το Τζέιμς (έλεος με αυτό το στραγάλι κάθε καλοκαίρι), γιατί τελικά δεν παίρνουμε το…Ντόνσιτς να ησυχάσουμε. Υπάρχει μπασκετική εξήγηση: η ομάδα ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΑΛΛΟ ΣΚΟΡΕΡ. Και εξηγώ: οι κατοχές μας πέρσι στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση ήταν 71.3 ανά αγώνα που σημαίνει ότι έχοντας Σάσα, Φουρνιέ και (αναβαθμισμένο ελέω Φαλ) Μιλουτίνοφ, οι σκόρερ υπάρχουν. Οι Σάσα και Φουρνιέ θα έχουν περίπου μαζί 30 σουτ ανά αγώνα, ο Μιλου ίσως προσθέσει ενίοτε άλλα 10. Στην εξίσωση μπαίνει και ένας διαφορετικός Ντόρσει ο οποίος φαίνεται άλλος άνθρωπος από τους περσινούς τελικούς και μετά. Και ασφαλώς σε αυτή την κουβέντα δεν έβαλα καθόλου τον Κιναν Έβανς ο οποίος και σκορ έχει και δημιουργία, απλά δεδομένων των τραυματισμών θα πρέπει να δούμε πως θα πάει. Κατά συνέπεια θα ήταν αδύνατον να μπει άλλος ένας με 20 σουτ αν ματς που θα απαιτεί να παίζει και 30+ λεπτά. Σοφή η επιλογή Μπαρτζώκα για ρολίστα με μάλιστα αυτά τα χαρακτηριστικά που έχει ο Νιλικινά: άμυνα, αξιόπιστη πηγή spacing για τους άλλους, πολύ καλός χειρισμός.
🔴 Κλείνω λέγοντας ότι είναι ακόμα ανοιχτό το θέμα γκαρντ από το ΝΒΑ αλλά μόνο αν αποδειχτεί ότι ο Έβανς δεν μπορεί να ακολουθήσει. Υπενθυμίζω ότι ο Ναν έκλεισε στον ΠΑΟ αρχές Νοέμβριου. Επίσης το θέμα ενός ακόμη ψηλού παραμένει ανοιχτό.
✍️ #Geo