Σε ένα αξέχαστο βράδυ που μόνο το ΣΕΦ μπορεί να χαρίσει, ο Θρύλος έκανε χτες μια τεράστια νίκη απέναντι σε έναν εξαιρετικό αντίπαλο, έφτασε στο 11-8 και ύστερα από ένα σερί 4/4 στα τελευταία ματς, κάνει μια σημαντική δήλωση για τη συνέχεια: είμαστε εδώ. Ο τελευταίος μήνας ήταν ιδιαίτερα δύσκολος για την ομάδα, ειδικά μετά την κακή ήττα απέναντι στη Βαλένθια και είχαμε βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, με πολλά πρέπει και ματς συνεχείς τελικούς. Η αρμάδα του σκακιστή όμως, είναι ένα σύνολο που μπορεί να ξεκίνησε τη σεζόν με προβλήματα και ατέλειες, καθώς όμως η χρονιά προχωράει και γίνεται πιο απαιτητική, βρίσκει αγωνιστική ταυτότητα και πατάει σιγά-σιγά τετράδα.
Βασικός άξονας της νίκης ήταν ο έλεγχος του ρυθμού τον οποίο δεν απωλέσαμε ποτέ παρόλο που κυνηγούσαμε στο σκορ σε όλο το ματς! Ένα μπασκετικό αριστούργημα υπομονής, ψυχραιμίας και μπασκετικής ανωτερότητας απέναντι σε μια ομάδα που δεν μας ταιριάζει καθόλου, αφού δεν μπορούμε να ματσάρουμε την αθλητικότητά της σχεδόν σε καμία θέση. Η ομάδα βρέθηκε πίσω στο σκορ σε όλα τα δεκάλεπτα (17-21, 34-36, 56-58) αλλά δεν άφησε τη Μονακό να ξεφύγει ποτέ με περισσότερους από 6 πόντους. Πήγε σε αργές επιθέσεις με έξτρα πάσα και αναζήτηση close out λύσεων με άξονα Φαλ και Μίλου (η Μονακό έκλεισε τη ρακέτα στο δεύτερο ημίχρονο και έριξε απίστευτο μπασκετικό ξύλο) και σε άμυνες με αλλαγές με εξαίρεση το συνεχές double team στο Τζέιμς που αποσυντονίστηκε γρήγορα και αναγκάστηκε να πασάρει πολύ περισσότερο από το να σουτάρει. Ο καλοκαιρινός μας μεταγραφικός στόχος (εννοώ του 2024) τελείωσε το ματς με μόλις 10 πόντους και 1/6 τρίποντα χάρη στην εκπληκτική άμυνα του Γουόκαπ (9π.9α.7ρ). Ο Θωμάς έχει επανέλθει στα περσινά του επίπεδα, νιώθει ότι μπορεί να κάνει αυτό που ξέρει καλύερα, να πασάρει και να αμύνεται, πράγμα που τον απελευθερώνει και στο σκοράρισμα. Η άμυνα με αλλαγές που παίζουμε στο 80% των περιπτώσεων, έχει το μειονέκτημα ότι θα αφήσει στην close out ένα μέτρο στο σουτ απέξω. Ήταν όμως τέτοιο το πάθος των παιχτών της ομάδας χτες για τη νίκη που αυτό μέτρο είχε ίσως γίνει μισό, βάζοντας έναν έξτρα βαθμό δυσκολίας στη Μονακό.
Ο Μπαρτζώκας είναι ένας αληθινός γνώστης του αθλήματος και δεν αιφνιδιάστηκε σε καμία στιγμή του ματς, ούτε όταν η επιμονή του με Μπραζντέικις και Λάρυ δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Έβγαλε από το…καπέλο του μάγου το Σακίλ που με εμφάνιση στα προ-τριετίας επίπεδα είχε 13 πόντους, έδωσε λύσεις με κάθετο παιχνίδι σε κρίσιμα σημεία και έβαλε και δυο τεράστια τρίποντα: ένα στο 2:45 όταν είχαμε βρεθεί πίσω με 6 και βέβαια ένα στα 22” πριν το τέλος, σφραγίζοντας τη νίκη και στέλνοντας την κερκίδα του ΣΕΦ…στη θάλασσα. Όταν πριν δυο μήνες ο κόουτς δήλωνε πως δεν πουλάει τους παίχτες που του έχουν δώσει κούπες επειδή είναι 1 μήνα έξω, ουσιαστικά έλεγε: Σακ, σε εμπιστεύομαι, πάμε γερά!
Δεν μπορώ να μην σταθώ στον Αϊζάια Κάνααν, στον αγαπημένο του Κώστας Σπανός που από πέρσι προειδοποιούσε: είναι ο clutch παίχτης μας. Ο Αμερικανός δεν ξεκίνησε καλά το ματς και είχε 0/3 τρίποντα, πράγμα που τον επηρέασε αρνητικά. Είσαι όμως παιχταράς γιατί δεν μασάς στα δύσκολα και βγαίνεις μπροστά όταν η μπάλα ζυγίζει 100 κιλά. Ο Κάνααν δεν είναι Λάρκιν, ούτε Τζέιμς, είναι όμως ένα φονικό όπλο που αν βρει ένα σουτ και πάρει μπρος, θα τον σέβεσαι μέχρι τέλους. Στο δεύτερο μισό της αναμέτρησης ξύπνησε και με 2/2 τρίποντα, 8/8 βολές και 16 πόντους συνολικά και ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας.
Κάθε νίκη φέρνει ευφορία και χτες οι οπαδοί της ομάδας τραγουδούσαν για πρώτη φορά φέτος έξω από το ΣΕΦ μετά το ματς. Η νίκη μας αυτή είναι διπλή γιατί η Μονακό είναι άμεσος ανταγωνιστής μας για την τετράδα αλλά και γιατί δεν είχαμε περιθώριο για ήττα εντός έδρας. Ο Ολυμπιακός μας βρίσκει το δρόμο του και παίζοντας συνεχείς τελικούς αποδεικνύει ακόμα και στους πιο δίσπιστους αν μη τι άλλο, ότι δεν θα βαρεθούν. ‘Ηττες θα κάνουμε κι άλλες, πρέπει να θυμόμαστε όμως ότι τα πλέι οφ και το φάιναλ φορ είναι το Μάιο. Υπομονή και πίστη στην ομάδα στα δύσκολα. Το Μάιο θα κριθούν όλα, εκεί θα είμαι κι εγώ να σου τραγουδώ.
ΥΓ1. Ο Μουσταφά Φαλ (9π. 3ρ. 6 κερδισμένα φάουλ) είχε καταλυτική παρουσία στην άμυνα συνεχίζοντας τις εξαιρετικές εμφανίσεις. Ο Πίτερς έχει 7/7 τρίποντα στα 2 τελευταία ματς. Η ομάδα μοίρασε 18 ασίστ και είχε μόλις 7 λάθη.
ΥΓ2. Ακολουθεί διαβολοβδομάδα στην Ισπανία με Μπασκόνια και Μπαρτσελόνα. Η εικόνα μας δηλώνει ότι πάμε για το 2/2. Προβλέπω ματσάρες.
ΥΓ3. Ο κόσμος χτες βράδυ έσπρωξε το Θρύλο στη νίκη.
ΥΓ4. Ψιλοχάλια η διαιτησία του Λάτισεβς και των συνεργατών του, και κυρίως του ανεκδιήγητου Ρόσι που παραλίγο να μας στοιχίσει το ματς. Πολλά τα λάθη του Ιταλού με συνεχή σφυρίγματα για ασήμαντες επαφές που μάλιστα σε 3 περιπτώσεις αφαίρεσαν από την ομάδα τη δυνατότητα να πετύχει καλάθι, και εξηγώ: παρόλο που στο μπάσκετ δεν υπάρχει επίσημα ο όρος «αφήνω το πλεονέκτημα», επαφές που δεν προκαλούν τεχνικό μειονέκτημα στον επιθετικό, πρέπει να αγνοούνται, ειδικά σε αυτό το επίπεδο όπου οι παίχτες συχνά δεν καταλαβαίνουν καν ότι τους έγινε φάουλ. Πολύ σοβαρό επίσης το λάθος να μην καταμετρηθεί καθαρό goal tending της Μονακό σε μπάσιμο του ΜακΚίσικ στο πρώτο ημίχρονο.
Να περνάτε όμορφα, καλό ΣΚ!